Pavlína Riedlová

Ik IMG_3945gebruik altijd het vak overige postcodes bij de postbussen. Ansichtkaarten met adres van mijn huis, Vsetín Tsjechië, verraden mijn leeftijd niet. Kleurrijke geïllustreerde “Groetjes uit…” kaarten met Oostaiensachtige teksten doen nauwelijks denken aan Pavlína Riedlová, serieuze 23 jarige studente van de Nederlandse taal en literatuur op de Karelsuniversiteit in Praag.
Mijn passie voor lezen en schrijven begon al voordat ik voor Erasmus vertrok. In mijn familie is het als een erfelijke ziekte, mijn moeder is bibliothecaresse en mijn vader programmeur. Ik kon niet ontsnappen. Noch zware vakantiekoffers vol boeken, noch het ogenschijnlijke gebrek aan regels over de Nederlandse “er” hebben me genezen.
De koffers hadden een bijwerking. Ik heb een hekel aan zware bagage ontwikkeld. Deze hekel is voor een letterkunde student-nomade van groot belang. Eén keer per leven een propvolle boekenkast met een auto verhuizen kan, twee keer per jaar een ton boeken met openbaar vervoer via drie overstappingen meesjouwen niet. Ik heb geen boekenkast en ik koop geen boeken.
De eenzaamheid van de priemgetallen van Paulo Giordano is het enige boek dat ik meesleept. Het is een boek over mensen die liever niets zien en niets zeggen en over de gevolgen van deze stilte voor de anderen.

 

Pavlína schreef het artikel Symfonieën zijn in alle talen gelijk geschreven, maar verhalen niet

Samen met Hedvika Schwarzová schreef ze een biografie over Geert van Oorschot.