Onlosmakelijke boekenliefde

Geschreven door Madelon Brand.

Ik groeide op in een huis met ruim 4000 boeken. Pappa bracht wekelijks boeken mee vanuit allerlei tweedehands winkels, verspreid door heel het land. Boeken over kunst, boeken over Indonesië, kookboeken, kinderboeken voor mij… alle mogelijke soorten boeken werden in verjaarde plastic tasjes, want tsja, die hebben ze in een tweedehands winkel, bij ons naar binnen gebracht. Continue reading

Alles voor de likes

Geschreven door Fu Zandy.

Wat is dat voor rotgeluid? Had ik een wekker gezet voor ik ging slapen? Och, laat me nou. Ik wil niet opstaan. Godver, wees nou stil. Ik sla mijn hand wild door de lucht. Mis. Sssst! Smoelen! Mijn tweede poging is raak. Geen geblèr meer. Het licht verblindt me al voor ik mijn ogen überhaupt heb geopend. Met tegenzin trek ik de dekens van mijn gezicht af en wrijf ik voorzichtig de slaap weg. Het zonlicht verbrandt me praktisch. Ik krijg er spontaan derdegraadsbrandwonden van. Oké, ik geef toe; dat is iets overdreven, maar zó voel ik me nu wel. Weer gesloopt door de man met de hamer. Verliezen dit. Continue reading

Shakespeare is (niet) dood

Geschreven door Tessa van Schijndel en Melanie Groot.

Iedereen heeft weleens iets van William Shakespeare gelezen of gezien, zijn naam is zowel universeel als diep gerespecteerd, zijn werk is zowel bij de elite als bij de massa geliefd. Of het nu het over bekende Romeo and Juliet is, de lange reeks aan adaptaties voor zowel toneel als bioscoop of bijvoorbeeld de film 10 Things I Hate About You (gebaseerd op The Taming of the Shrew): het is onmogelijk om niet te erkennen hoe de teksten die het publiek honderden jaren geleden grepen nog altijd invloed hebben op de huidige cultuur. Onderzoekers lijken er echter niet achter te kunnen komen, wie William Shakespeare zelf was. Continue reading

Emanuel Querido: mislukte schrijver, maar succesvolle uitgever

Geschreven door Najoua Achefai en Lise van der Veer.

In 1915 richtte Emanuel Querido zijn eigen uitgeverij op. Nu, ruim 100 jaar later, bestaat deze uitgeverij nog steeds onder Singel Uitgeverijen. Dit is bijzonder, aangezien de uitgeverij in een lastige tijd werd opgericht. Zo had Emanuel Querido te maken met de recessie in het interbellum, maar ook moest hij concurreren met bijvoorbeeld radio en tv, waarvan de populariteit opkwam in de twintigste eeuw. Toch had Emanuel Querido slimme trucs, waarmee hij goed op zijn eigen tijd inspeelde. Hoe werd Querido de succesvolle uitgeverij die hij nog is? Continue reading

Symfonieën zijn in alle talen gelijk geschreven, maar verhalen niet

Geschreven door Pavlína Riedlová.

Max Schuchart, Wiebe Buddingh’ en Rien Verhoef behoren tot de mensen die niet echt bekend zijn. Het is nogal opmerkelijk want de vruchten van hun werk kent bijna iedereen. In de Ban van de Ring, Harry Potter en Lolita behoren tot de boeken die dankzij het werk van veel vertalers wereldberoemd zijn.

Het vertalen van boeken behoort tot de creatieve banen die niet altijd de waardering krijgen die ze verdienen. Geen naam op de omslag en een salaris zo laag dat de subsidies van het Nederlands Letterfonds onmisbaar zijn. Bovendien bestaan er mensen die de moeilijkheid van vertalen niet zien. Continue reading

Het harde werk van een zelfstandige uitgever

Geschreven door Hedvika Schwarzová.

Voor sommige mensen is het schrijven van verhalen, van een roman of zelfs hele series van boeken een grote passie. Ze schrijven verhalen voor zichzelf of voor enkele vrienden. Vaak blijft het werk in een PDF file of geschreven op losse papieren en ingebonden op een manier waardoor het helemaal niet op een boek lijkt. Al deze auteurs streven ernaar om hun werk als boek in handen te hebben, er in te bladeren en de geur er van te ruiken. Dit geldt vooral voor de oudere generaties die van traditie houden. Moderne schrijvers nemen genoegen met e-books. Continue reading

Dirty old man

Geschreven door Pavlína Riedlová en Hedvika Schwarzová.

Elke beginnende schrijver kent de situatie waarin hij zijn schrift naar een uitgever stuurt en zonder antwoord blijft. Als het antwoord na een paar weken komt, dan is dit negatief en de kans om de Nobelprijs te winnen vermindert aanzienlijk. Een geroutineerde debuterende schrijver verloor zojuist zijn tijd niet door achter elkaar zijn manuscript naar zes of zeven uitgevers te sturen maar stuurt deze tegelijkertijd in de hoop dat tenminste één van de uitgevers besloot een schrijver van hem te maken. Met een soortgelijk avontuur was Willem Frederik Hermans bezig toen hij een uitgever voor zijn tweede boek De tranen der acacia’s zocht. Eindelijk kreeg hij gehoor van Geert van Oorschot. Die besloot, nadat andere schrijvers hem hadden overtuigd, het risico te nemen en het boek van het toekomstige lid van de Grote Drie uit te geven. Continue reading

Er was eens…

Geschreven door Julia de Haas.

Mensen kijken is meer dan alleen tijdverdrijf, het is een hobby. Het is een reden om te vroeg te komen op een afspraak, om net de trein te missen zodat je op de volgende moet wachten en een goed excuus om de hele middag door te brengen op een terrasje met een wit wijntje in je hand. Iedereen die voorbij komt heeft een verhaal dat het waard is om verzonnen te worden. Continue reading

Meest voorkomende vraag: „Waarom studeer je Nederlands?“

Geschreven door Hedvika Schwarzová.

De hele middelbare school wilde ik journaliste worden. Ik vond het altijd ontzettend creatief en spannend. Ik heb ook een vak journalistiek gevolgd waar wij ons schooltijdschrift hebben uitgegeven. Het tijdschrift heette ‘Vlaamse gaai’, Sojka in het Tsjechisch en het was prachtig! We hebben vooral over onze school en onze docenten geschreven en iedereen vond het uitstekend! Aangezien ik de hoofdredacteur was, was ik heel erg trots op mijn team! Ik vond het creëren van een tijdschrift en de samenwerking met andere mensen zo leuk dat ik journalistiek wilde gaan studeren. Ik heb me dan ook voor journalistiek aan de Karelsuniversiteit in Praag aangemeld, maar ik wist dat het niet makkelijk zou zijn om het toelatingsexamen te doen, zeker als ze maar 80 mensen uit een groep van 800 moeten kiezen. Daarom meldde ik me ook nog aan voor studie Nederlandse taal en literatuur, geen hele populaire studie. Zo had ik een vangnet voor als ik niet zou worden aangenomen voor de studie journalistiek. Dat was vier jaar geleden. En nu? Nu zit ik op mijn kamer op Uilenstede waar ik al 5 maanden woon en ik schrijf deze zinnetjes in het Nederlands om iets over mijn uitwisseling voor ons tijdschrift te schrijven. Continue reading

Overvloed ondanks tegenspoed: Angèle Manteau, haar uitgeverij en de Tweede Wereldoorlog

Geschreven door Madelon Brand, Josefien van Kampen en Pim Waakop Reijers.

Behalve haar onafhankelijke karakter, haar eigenzinnigheid, en haar actieve ondernemerschap, heeft Angèle Manteau’s prioriteit van “literaire kwaliteit” (Seghers 87) boven signatuur ervoor gezorgd dat haar uitgeverij kon uitgroeien tot een van de succesvolste van België. Wat vooral opvalt, is dat de uitgeverij bijzonder productief was tijdens de bezetting door de Nazi’s, aangezien oorlog geassocieerd wordt met het stilvallen van systemen en organisaties, waaronder het culturele leven. Hoe is het Manteau gelukt om tijdens de oorlog zoveel auteurs uit te geven en aan de middelen te komen om hoge oplages te publiceren? Continue reading

Buiten je boekje gaan: publiceren in literaire tijdschriften en op internetfora

Geschreven door Madelon Brand, Josefien van Kampen en Pim Waakop Reijers.

Er worden ontzettend veel boeken gedrukt, maar al die boeken vormen slechts een deel van alle gepubliceerde teksten. Literaire tijdschriften bestaan al tientallen jaren en met het internet zijn daar nog eens tientallen websites en fora bijgekomen, maar we zien om ons heen dat de gemiddelde boekenwurm weinig of niets afweet van het bestaan van deze tijdschriften en platformen. Wat zet mensen er dan toe om korte verhalen of gedichten te publiceren in deze obscure bladen of op deze websites? Continue reading

Leonard Woolf, de Hogarth Press en de Bloomsbury Group

Geschreven door Tessa van Schijndel en Melanie Groot.

De naam Leonard Woolf wordt vrijwel altijd genoemd in verband met de naam Virginia Woolf, zijn veel beroemdere echtgenote. De twee trouwden op 10 augustus 1912, ondanks het feit dat Virginia zich niet seksueel tot hem voelde aangetrokken (uit het huwelijk kwamen geen kinderen voort). Hun relatie was niet alleen een liefdesrelatie maar ook een waar Leonard zich zowel tijdens haar gezonde jaren als tijdens haar periodes van mentale instabiliteit opstelde als verzorger. Zoals zijn biografe stelt: “[Leonard] had been seeking, without much hope, someone to whom he could devote himself wholeheartedly and passionately, without cynicism or degradation. It was Virginia” (151). Als gevolg hiervan is Leonard Woolf in het populaire besef een schaduwfiguur, een voetnoot. Continue reading