Emanuel Querido: mislukte schrijver, maar succesvolle uitgever

Geschreven door Najoua Achefai en Lise van der Veer.

In 1915 richtte Emanuel Querido zijn eigen uitgeverij op. Nu, ruim 100 jaar later, bestaat deze uitgeverij nog steeds onder Singel Uitgeverijen. Dit is bijzonder, aangezien de uitgeverij in een lastige tijd werd opgericht. Zo had Emanuel Querido te maken met de recessie in het interbellum, maar ook moest hij concurreren met bijvoorbeeld radio en tv, waarvan de populariteit opkwam in de twintigste eeuw. Toch had Emanuel Querido slimme trucs, waarmee hij goed op zijn eigen tijd inspeelde. Hoe werd Querido de succesvolle uitgeverij die hij nog is? Continue reading

Dirty old man

Geschreven door Pavlína Riedlová en Hedvika Schwarzová.

Elke beginnende schrijver kent de situatie waarin hij zijn schrift naar een uitgever stuurt en zonder antwoord blijft. Als het antwoord na een paar weken komt, dan is dit negatief en de kans om de Nobelprijs te winnen vermindert aanzienlijk. Een geroutineerde debuterende schrijver verloor zojuist zijn tijd niet door achter elkaar zijn manuscript naar zes of zeven uitgevers te sturen maar stuurt deze tegelijkertijd in de hoop dat tenminste één van de uitgevers besloot een schrijver van hem te maken. Met een soortgelijk avontuur was Willem Frederik Hermans bezig toen hij een uitgever voor zijn tweede boek De tranen der acacia’s zocht. Eindelijk kreeg hij gehoor van Geert van Oorschot. Die besloot, nadat andere schrijvers hem hadden overtuigd, het risico te nemen en het boek van het toekomstige lid van de Grote Drie uit te geven. Continue reading

Overvloed ondanks tegenspoed: Angèle Manteau, haar uitgeverij en de Tweede Wereldoorlog

Geschreven door Madelon Brand, Josefien van Kampen en Pim Waakop Reijers.

Behalve haar onafhankelijke karakter, haar eigenzinnigheid, en haar actieve ondernemerschap, heeft Angèle Manteau’s prioriteit van “literaire kwaliteit” (Seghers 87) boven signatuur ervoor gezorgd dat haar uitgeverij kon uitgroeien tot een van de succesvolste van België. Wat vooral opvalt, is dat de uitgeverij bijzonder productief was tijdens de bezetting door de Nazi’s, aangezien oorlog geassocieerd wordt met het stilvallen van systemen en organisaties, waaronder het culturele leven. Hoe is het Manteau gelukt om tijdens de oorlog zoveel auteurs uit te geven en aan de middelen te komen om hoge oplages te publiceren? Continue reading

Leonard Woolf, de Hogarth Press en de Bloomsbury Group

Geschreven door Tessa van Schijndel en Melanie Groot.

De naam Leonard Woolf wordt vrijwel altijd genoemd in verband met de naam Virginia Woolf, zijn veel beroemdere echtgenote. De twee trouwden op 10 augustus 1912, ondanks het feit dat Virginia zich niet seksueel tot hem voelde aangetrokken (uit het huwelijk kwamen geen kinderen voort). Hun relatie was niet alleen een liefdesrelatie maar ook een waar Leonard zich zowel tijdens haar gezonde jaren als tijdens haar periodes van mentale instabiliteit opstelde als verzorger. Zoals zijn biografe stelt: “[Leonard] had been seeking, without much hope, someone to whom he could devote himself wholeheartedly and passionately, without cynicism or degradation. It was Virginia” (151). Als gevolg hiervan is Leonard Woolf in het populaire besef een schaduwfiguur, een voetnoot. Continue reading